Μικρές αλήθειες...

"Στόχευε για το φεγγάρι...ακόμα κι αν αστοχήσεις, θα βρεθείς κάπου ανάμεσα στα Αστέρια"

"Κάποιοι βλέπουν τα πράγματα όπως είναι και λένε 'Γιατί;' Εγώ βλέπω τα πράγματα όπως ποτέ δεν ήταν και λέω 'Γιατί όχι;"

"Μία από τις επιπτώσεις του να αρνείσαι να συμμετάσχεις στα πολιτικά ζητήματα, είναι ότι καταλήγεις να κυβερνάσαι από κατώτερους"

"Οι σοφοί άνθρωποι μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν, οι ανόητοι επειδή πρέπει να πουν κάτι"

"Ένας έντιμος άνθρωπος παραμένει πάντοτε παιδί"

"Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες. Οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα. Οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους."
"Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι"
"Δε μπορείς να ανακαλύψεις  νέους ωκεανούς αν δεν έχεις το κουράγιο να χάσεις την ακτή από τα μάτια σου"

Αλήθειες ειπωμένες από Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Βούδα...

http://nea-arxh-news.blogspot.com/2011/10/blog-post_5873.html 

Η ομιλία ενός πρωθυπουργίσκου...

Κάπου διάβασα ότι ο Τζέφρι ξαναχτύπησε στο στυλ "αμαρτάνω-αμαρτάνω, πώς πονώ και υποφέρω πιο πολύ από εσάς που απολύεστε (τυχερούληδες, που δεν θα ξυπνάτε από τα άγρια χαράματα και θα έχετε κάμποσο χρονο για σκότωμα!), που σας παίρνουν τα σπίτια (τυχερούληδες, που δεν θα σας κυνηγάει ο διαχειριστής για τα κοινόχρηστα!), που πεινάνε τα παιδιά σας (τυχερούληδες, δεν αναγκάζεστε να κλειδώνετε το ψυγείο για να μην γίνουν παχύσαρκα!), αλλά το κάνω για το καλό σας.  Για να πούμε και του στραβού το δικίιο δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω (εδώ τα αφεντικά μου με άρχισαν στις φάπες γιατί άργησα τόσο πολύ να σας καταστρέψω). Αλλά, μην ανησυχείτε: το θρόνο δεν τον αφήνω!"

Επειδή εμείς τώρα όλη τη νύχτα δεν κοιμηθήκαμε μιας και παρακαλάγαμε στην Αριανή Παναγία (και στον Άρη έχουν μανάδες) μη και του καρφωθεί να φύγει πριν τον αρπάξουμε με τις πέτρες, του δημεύσουμε την περιουσία, κάνουμε θερινό το τσαρδί του... καθησυχαστήκαμε από αυτή τη δήλωση και μπήκαμε στις σπατάλες: φτιάξαμε τσάι για να μαλακώσουμε το ξεροκόμματο του προηγούμενου μήνα και το φάγαμε...

 Χορτάτοι πια, στείλαμε δυο φάσκελα προς τη μεριά που νομίζουμε ότι μένει κι άλλα δυο σε μας που τον ψηφίσαμε και ανασκουμπωθήκαμε. Κι επειδή Δευτέρα είναι κι ο κάθε καλός νοικοκύρης που τώρα δεν έχει να τρέχει για το μεροκάματο, καθότι άνεργος, βάλαμε στο νού να κάνουμε φασίνα. Θα μας φάει λίγες μέρες (μέχρι την Τετάρτη) να μαζέψουμε όλα τα υλικά που χρειάζονται για την φασίνα (όπλα, μπαλάσκες, μάσκες για τα δακρυγόνα, χαμόγελο, τραγούδι, ανάστημα) και θα βγούμε να καθαρίσουμε στους δρόμους και στις πλατείες τη μπόχα από τον δοσιλογισμό τους και την ανανδρεία τους!

Απλά και ξεκάθαρα πράγματα! 'Εξω οι ποντικοί από το καράβι που βουλιάζει! Αρκετό τυρί φάγατε! Το καράβι θα μείνει με το πλήρωμα και τους μη κιοτήδες!

Εμείς ξέρουμε κολύμπι κι η θάλασσα είναι η πατρίδα μας! Μια θάλασσα πολιτισμού, αξιών, γνώσης, αξιοπρέπειας! Μια θάλασσα που εδώ και χιλιάδες χρόνια απλώνεται στης Πλάσης μας τις άκρες.

Σ' αυτήν την πατρίδα τα καράβια βουλιάζουν μόνο από το βάρος των ποντικών και των ριψάσπιδων!
Από αυτήν την πατρίδα περάσανε μεγαλύτεροι κίνδυνοι και κατακτητές που νομίσανε ότι μπορούσανε να υποτάξουν την καρδιά, το νου, τη γλώσσα, την ψυχή μας και στο τέλος αυτοί χαθήκανε κι εμείς είμαστε εδώ, γελάμε και ηλιολουζόμαστε!
Εμείς ακόμα λεγόμαστε Έλληνες και χάθηκαν οι Ούννοι, οι Γότθοι, οι Βησιγότθοι, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί!
Εμείς ακόμη Έλληνες λεγόμαστε κι ετούτο το κομμάτι Γης, ΕΛΛΑΔΑ!


Ως εδώ, ωρέ! Εδώ είναι ΒΑΛΚΑΝΙΑ, δεν είναι παίξε γέλασε! 10 χρόνια σας πήρε να διαλύσετε τη Γιουκοσλαβία... Αιώνες θα σας πάρει για να συλήσετε αυτόν τον τόπο! Γιατί εδώ είμαστε Έλληνες, είμαστε ΦΩΣ και ΓΕΛΙΟ, είμαστε ΩΧ μάνα μου κι αμέσως το ΤΡΑΓΟΥΔΙ!
Καλά ήταν τα κρουασάν, τα σου και τα φοντάν μα εμείς ευχαριστιόμαστε και τη ρακή κοιτώντας τις σμιλεμένες πέτρες!

Θέλει ΑΡΕΤΗ και ΤΟΛΜΗ, αδέλφια η ελευθερία.

ΑΡΕΤΗ, ΤΟΛΜΗ και ΓΝΩΣΗ θα συμπλήρωνα.

Κι επειδή από αλλού ξεκίνησα κι αλλού η ρύμη της γραφής με πήγε, σ' εκείνη την ανάρτηση μετέφερα ένα σχόλιο- πρόταση:
Επειδή το θράσος τους ξεπερνάει κάθε όριο προτείνω να πάψουμε να καταναλώνουμε τους χώρους των ιστοσελίδων μας με τις γελοίες και αποτυχημένες δηλώσεις αυτού του αξιοθρήνητου θιάσου μαριονετών και να αρκούμαστε στην εξής αναφορά σε κάθε ηλιθιότητά τους: 
"Χα-χα-Χα! Γελάσαμε και σήμερα... θάχει κι' αύριο τόσα σαχλά σενάρια ο θίασος των δοσίλογων να μας προσφέρει;"
Και να χρησιμοποιούμε τον χρόνο και τον χώρο μας για πιο εποικοδομητικά πράγματα όπως το ανέβασμα του τραγουδιού "Πουλημένοι" με τον Ξυλούρη, "Δεν Πλερώνω" με τον Μητσιά, κανένα ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΟΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΜΗ ΘΕΛΟΝΤΟΣ!" κάτι έτσι τόσο ελληνικό και ξεκάθαρο που ο μεταφραστής τους θα καταφέρει να το αποδώσει στην βαρβαρική διάλεκτο (στους Γερμανούς, Εγγλέζους, Γάλλους, Αμερικανούς μαριονετίστες εννοώ καλέ) και στα δικά τους αφεντικά, γιατί το κουκλοθέατρο "η Παρωδία του Παραλόγου" είναι ΑΕ. Κανείς δεν ξέρει τους μετόχους (κάτι σαν την δική μας Τράπεζα της Ελλάδος) και τα μηνύματα προς τα εκεί πρέπει να πηγαίνουν όχι στα αμερικανοκολεγιομεγαλωμένα τσιράκια τους που δεν είμαστε και σίγουροι ότι καταφέρνουν να αποστηθίσουν το μήνυμα ως μη καλοί γνώστες της ελληνικής γλώσσας.
Πετάμε και κανένα ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ (για να κατανοήσουν γιατί χαμογελάμε ακόμα, αστειευόμαστε και τραγουδάμε). Δεν μπορεί, αν δεν έχουν μελετήσει ιστορία (αυτήν την ιστορία που είναι παγκόσμια κι όχι μόνο δικιά μας, γιατί εμάς έτσι μας μάθανε τα καλά να τα χαρίζουμε και τ' άσχημα για μας να τα κρατάμε, κι αυτό για να το δουλεύουμε με το μυαλό και την καρδιά να βρίσκουμε το λάθος να το φτιάχνουμε, σε καλό να το μετασχηματίζουμε και μετά, άιντε πάρτε το κι εσείς χαϊβάνια λίγο παρακάτω να το πάτε!), θα 'χουνε δει τους 300, αυτήν την υπερπαραγωγή του Χόλυγουντ που δείχνει τους Έλληνες να λούζονται και να στολίζονται παραμονές του χαμού τους (γιατί ο Έλληνας τον Θάνατο δεν τον φοβάται: δεν είναι ηλίθιος! Το ξέρει πως είναι κάπου εκεί γύρω, σύντροφος παντοτινός και τον προσμένει). Έχει εκεί αυτήν την ατάκα που έδωσαν στις προειδοποιήσεις των επιδρομέων ότι θα χαθεί ο ήλιος από τα πολλά βέλη που θα τους ρίχνουν: ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΘΑ ΜΑΧΟΜΑΣΤΕ ΥΠΟ ΣΚΙΑΝ!


Εγώ, πάντως σας το δηλώνω: Σαν πρόβατο επί σφαγή, δεν πρόκειται να πορευτώ! Θα πορευτώ ΣΑΝ ΛΥΚΟΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ, που όταν απειλείται η επιβίωσή της φυλής του, ορμά στα μαντριά κι όποιον πάρει ο χάρος! ΛΥΚΟΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ που ούτε οι ιερόσυλοι δεν τόλμησαν να τον γευτούν φρικασέ στο κυριακάτικο τραπέζι! ΛΥΚΟΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ που μόνο σαν τον πιάσουν σε παγίδα (δόλια δηλαδή κι όχι ίσος προς ίσον) τον γδέρνουν και στολίζονται με τη δορά του μπας και δειχτούν γενναίοι,  μπα κι αισθανθούν για λίγο την αξιοπρέπεια και το ανάστημά του!
Αυτά προς το παρόν γιατί μ' έπιασε κι η συγκίνηση... 

Από το 1992..

Αυτά συνέβαιναν το 1992.

Χάρη στον Δημήτρη, τον γεμάτο ανησυχίες κι ευαισθησίες σύντροφό μου, είδα αυτό το βίντεο που το ανακάλυψε (όπως και σωρό άλλων) στην ιστοσελίδα http://www.greatlie.com και στο tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Τα λόγια είναι περιττά. Και το μήνυμα σαφέστατο. Δεν νομίζετε πως μετά από αυτή την σπαρακτική κραυγή έχουμε την υποχρέωση να φανούμε αντάξιοι μιας τέτοιας γενιάς του ανθρώπινου είδους; Και όχι μόνο στα περιβαλλοντολογικά θέματα αλλά σε οτιδήποτε δεν συνάδει με τα όνειρα και τις επιθυμίες που είχαμε οι ίδιοι σαν παιδιά και έφηβοι;

Σε οτιδήποτε. Στην πολιτική σκηνή που έχουμε διαμορφώσει με την ψήφο μας ή την αποχή μας, με την συμμετοχή μας ή τη μη συμμετοχή μας, με την ανοχή μας ή την αδιαφορία μας, με τον μικρόνοο τρόπο που αντιμετωπίζουμε την ζωούλα μας;

Στην κοινωνική μας αναλγησία;

Στον καταστροφικό μας καταναλωτισμό;

σε, σε, σε...

Αναλογιστείτε το κάθε φορά που ένα παιδί καρφώνει το βλέμμα του επάνω σας... 

Η αξία της στίξης

Στo πλαίσιο ενός κοινωνικού πειράματος σε μια ομάδα 50 ανθρώπων (μισοί-μισοι, άνδρες και γυναίκες) δόθηκε ένα κείμενο και η επιλογή να βάλουν σ' αυτό το κείμενο ένα κόμμα.
το κείμενο ήταν:
"Αν ο άνδρας ήξερε πραγματικά την αξία που έχει η γυναίκα θα πήγαινε στα τέσσερα"
Όλες οι γυναίκες έβαλαν το κόμμα μετά από την λέξη "γυναίκα", όλοι οι άνδρες έβαλαν το κόμμα μετά την λεξη "έχει"

Οι λύκοι...

Παληό, καλό και μου το θύμισε η φίλη μου η άχαρη:

Οι Δύο Λύκοι
Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής
Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην
ψυχή των ανθρώπων. Είπε:
"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων'
 που υπάρχουν μέσα σε όλους μας"
 Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η
θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία,
η αυτολύπηση, η ενοχή,η προσβολή, η κατωτερότητα,
τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η
αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη,
 η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η
γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και
η πίστη στο Θεό.'
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά
 ρώτησε τον παππού του: "Ποιος λύκος νικάει;"
(...και, αυτό μου άρεσε πολύ!)...
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ........ "Αυτός που ταΐζεις."

Φωτογραφίες που σημάδεψαν την ανθρωπότητα

Μου το έστειλε μία φίλη και ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ με όσους τυχαίνει να μπαίνουν εδώ

Aθήνα 1842 Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Γάλλο αριστοκράτη Ζοζέφ Ζιλπέρ Zιρό ντε Πρανί και πιθανολογείται ότι πρόκειται για την πρώτη φωτογραφία που τραβήχτηκε στην Ελλάδα. Απεικονίζει τον ναό του Ολυμπίου 5ιός στην Αθήνα. Αποτελεί δε μια απ' τις ακριβότερες φωτογραφίες του κόσμου, καθώς πουλήθηκε σε δημοπρασία του Οίκου Kρίστις στον Σεΐχη του Kατάρ, έναντι 789.000 ευρώ!

23 Ιανουαρίου 1896 Η πρώτη ακτινογραφία είναι γεγονός. Την πήρε ο Γερμανός φυσικός Βίλχελμ Ρέντγκεν και απεικονίζει το χέρι της συζύγου του.

17 Δεκεμβρίου 1903 Οι αδερφοί Orville και Wilbur Wright κάνουν την πρώτη πτήση με μηχανοκίνητο αεροπλάνο.. Πιλότος ήταν ο Orville, αν και απλά έστριψαν νόμισμα για να το αποφασίσουν. Μετά την επιτυχία τους, και μέχρι να κατοχυρωθεί η πατέντα τους, έκρυψαν το αεροπλάνο στο μαγαζί τους που πουλούσε ποδήλατα για να μην τους κλέψει κανείς την ιδέα.

Αθήνα 1929 Η φωτογράφος Nelly's (Έλλη Σουγιουλτζόγλου Σεραϊδάρη) προκαλεί σκάνδαλο στην συντηρητική κοινωνία της εποχής αλλά και στους συντηρητικούς αρχαιολόγους και δημοσιογράφους, όταν φωτογραφίζει να χορεύουν γυμνές στην Ακρόπολη την Mona Paeva (πάνω) και την Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska (κάτω).
 

Σκοτία 1934 Οι θρύλοι που υπήρχαν απ' τον 6ο αιώνα μ.Χ. για ένα τέρας που ζει στην λίμνη Loch Ness, ενισχύονται όταν δημοσιεύεται η φωτογραφία που εμφανίζει το τέρας να προβάλλει μέσα απ' το νερό. Η «Nessie» έγινε θέμα συζητήσεων, αλλά και ο θεμέλιος λίθος για την τουριστική προβολή και εκμετάλλευση της περιοχής. 5εκαετίες αργότερα, το 1994, ο μύθος καταρρέει όταν ο Christian Spurling παραδέχεται ότι το «τέρας» ήταν ένα δημιούργημα του πατριού του φτιαγμένο από ξύλα. Αν και την φωτογραφία την τράβηξε ο ετεροθαλής αδερφός του, Ian Wetherell, θέλοντας να δώσουν μια πιο έγκυρη διάσταση και μεγαλύτερη βαρύτητα στην απάτη τους, έπεισαν τον γιατρό Robert Kenneth Wilson να παραδεχτεί ότι ήταν αυτός που φωτογράφησε το «τέρας».



Γερμανία 1934 Το εντυπωσιακό συνέδριο των Ναζί στην Νυρεμβέργη.
Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά, οι Heinrich Himmler, Adolf Hitler &amp. Viktor Lutze.

Αρχαία Ολυμπία 1936 Η πρώτη αφή της φλόγας των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων για τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου.. Την Ολυμπιακή δάδα ανάβει η πρωθιέρια Κούλα Πράτσικα.

Βερολίνο 1936 Ο Χίτλερ βραβεύει τον Σπύρο Λούη, ο οποίος παρέλασε με φουστανέλα, ως επίτιμο μέλος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου στη Γερμανία.

Περού 1939 Η Lina Medina γίνεται η νεαρότερη μητέρα στον κόσμο που έχει καταγραφεί στα ιατρικά χρονικά, σε ηλικία 5 ετών, 7 μηνών και 21 ημερών. Η ίδια δεν αποκάλυψε ποτέ τον πατέρα του παιδιού. Ο πατέρας της συνελήφθη με την κατηγορία του βιασμού, αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης στοιχείων.

4 Φεβρουαρίου 1945 Η διάσκεψη της Γιάλτας. Οι 3 Μεγάλοι, Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt και Joseph Stalin, καθορίζουν τις ζώνες επιρροής τους, ως νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

15 Ιουνίου 1945 Ο Άρης Βελουχιώτης παγιδευμένος από την Εθνοφυλακή αυτοκτονεί.
Αποκεφαλίζεται και 3 ημέρες αργότερα το κεφάλι του, μαζί μ' αυτό του συντρόφου του Τζαβέλα, βρίσκονται στα Τρίκαλα όπου και κρέμονται σε έναν φανοστάτη της κεντρικής πλατείας σε δημόσια θέα για 2 ημέρες.

Ινδία 1946 Ο Μαχάτμα Γκάντι διαβάζει δίπλα στην ανέμη του.
Ο Γκάντι επέτρεψε στην δημοσιογράφο Margaret Bourke-White να τον φωτογραφίσει, με την προϋπόθεση να μάθει να χειρίζεται την ανέμη.

Νότια Καρολίνα 1950 Οι φυλετικές διακρίσεις στις ΗΠΑ βρίσκουν εφαρμογή ακόμα και στο νερό.

29 Μαΐου 1953 Ο 33χρονος Edmund Hillary και ο 37χρονος Sherpa (=οδηγός) Tenzing Norgay από το Νεπάλ, εφοδιασμένοι με μπουκάλες οξυγόνου, ανέβηκαν μόνοι οι δυο τους τα τελευταία μέτρα στην κορυφή του ύψους 8.848 μέτρων Τσομολούνγκμα (στην ντόπια διάλεκτο) του όρους Έβερεστ των Ιμαλαΐων, το οποίο μέχρι τότε είχε λυγίσει 15 τουλάχιστον αποστολές και είχε πάρει τις ζωές περισσοτέρων από 150 ορειβατών.
Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Tenzing Norgay και τον αποθανάτισε ο Hillary,
την στιγμή που πατούσε στη «Στέγη του κόσμου».

4 Σεπτεμβρίου 1957 Η Dorothy Counts γίνεται μια απ' τις πρώτες μαύρες μαθήτριες που μπαίνουν σε Λύκειο της Charlotte στην Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. Κατά την είσοδό της η Counts αποδοκιμάστηκε και χλευάστηκε έντονα, ενώ οι γονείς της την απέσυραν από το σχολείο μόλις 4 μέρες αργότερα.

12 Οκτωβρίου 1960 Ο 17χρονος ακροδεξιός μαθητής, Otoya Yamaguchi , σκοτώνει με ένα ξίφος τον σοσιαλιστή πολιτικό, Inejiro Asanuma, κατά την διάρκεια ομιλίας του στο Τόκιο.
Ο φωτογράφος Yasushi Nagao που αποτύπωσε τη σκηνή, δηλώνει αργότερα ότι απλά βρέθηκε στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή

11 Ιουνίου 1963 Ο βουδιστής μοναχός, Thich Quang Duc, αυτοπυρπολείται ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταπίεση των βουδιστών απ' την κυβέρνηση του Βιετνάμ. Καθόλη την διάρκεια της αυτοπυρπόλησης δεν κουνήθηκε καθόλου απ' την θέση του.

4 Ιουνίου 1964 Στην ναυτική βάση του Puerto Cabello στην Βενεζουέλα, ένας στρατιώτης που τραυματίζεται θανάσιμα από ελεύθερο σκοπευτή, προσπαθεί να γαντζωθεί πάνω στον ναυτικό ιερέα Luis Padillo.

Νότιο Βιετνάμ 1965 Μια μητέρα με τα 3 παιδιά της, διασχίζει κολυμπώντας ένα ποτάμι για να ξεφύγει από τις αμερικανικές βόμβες. Η φωτογραφία ελήφθη απ' τον Ιάπωνα Kyoichi Sawada.

Νότιο Βιετνάμ 1966 Ένα τεθωρακισμένο των ΗΠΑ σέρνει έναν νεκρό Βιετκόνγκ.

20 Ιουλίου 1969Η αποστολή του Apollo 11 με πλήρωμα τους Neil Armstrong, Edwin (Buzz) Aldrin και Michael Collins προσεληνώνεται επιτυχώς και ο Neil Armstrong αφήνει το πρώτο ανθρώπινο αποτύπωμα στην επιφάνεια της Σελήνης το οποίο θα παραμείνει εκεί για εκατομμύρια χρόνια.
Η αποστολή προσθαλασσώθηκε στον Ειρηνικό ωκεανό με ασφάλεια στις 24 Ιουλίου 1969

Ιαπωνία 1971 Μια μητέρα, η Ryoko Uemura, συμφωνεί με τον Αμερικανό φωτογράφο Eugene Smith, να φωτογραφηθεί με την κόρη της Tomoko Uemura, μέσα σε ένα παραδοσιακό ιαπωνικό λουτρό. Ο σκοπός της φωτογράφησης ήταν να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα για της συνέπειες της νόσου Minamata (ένας τύπος δηλητηρίασης με υδράργυρο), η οποία προκαλούνταν από τα τοξικά και χημικά απόβλητα της εταιρίας Chisso και η οποία είχε «χτυπήσει» και την Tomoko, που τελικά πέθανε το 1997 σε ηλικία 21 ετών.

5 Σεπτεμβρίου, 1972 Το πρωί της 5ης Σεπτεμβρίου 1972, κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου, ένας κομάντο της παλαιστινιακής στρατιωτικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης», εισβάλλει στο Ολυμπιακό χωριό και κρατά 11 Ισραηλινούς αθλητές σε ομηρία, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση 200 φυλακισμένων Παλαιστινίων.
Δύο Ισραηλινοί αθλητές θα εκτελεστούν. Το βράδυ, ένα δράμα εξελίσσεται στο αεροδρόμιο του Μονάχου όπου οι τρομοκράτες προσπαθούν να διαφύγουν με τους ομήρους για το Κάιρο.
Με την επέμβαση της γερμανικής αστυνομίας σκοτώνονται οι 9 Ισραηλινοί όμηροι, καθώς και τα 5 από τα 8 μέλη της οργάνωσης. Το σύνολο των θυμάτων ανεβαίνει στους 18.
Στην φωτογραφία από το μπαλκόνι των διαμερισμάτων της ισραηλινής ομάδας, πιθανολογείται ότι είναι το νεαρότερο μέλος της οργάνωσης, ο Afif Ahmed Hamid, ο οποίος βρέθηκε αργότερα ανάμεσα στους νεκρούς Παλαιστίνιους.

11 Σεπτεμβρίου 1973 Ο δημοκρατικά εκλεγμένος στην Χιλή πρόεδρος, Salvador Allende, λίγες στιγμές πριν την δολοφονία του κατά την διάρκεια στρατιωτικού πραξικοπήματος στο Σαντιάγκο. Ως φωτογράφος αναγνωρίστηκε ο Luis Orlando Lagos Vazquez.

Απρίλιος 1980
Ένας ιεραπόστολος κρατά το σκελετωμένο χέρι ενός παιδιού που λιμοκτονεί στην Ουγκάντα.

23 Φεβρουαρίου 1981
Ο συνταγματάρχης Antonio Tejero Molina και μέλη της Πολιτοφυλακής και της Στρατονομίας, κρατά ομήρους τα μέλη της ισπανικής βουλής στην Μαδρίτη.
Με την απειλή όπλων, εκφωνεί λόγο στο ακροατήριο.

30 Οκτωβρίου 1983 Η Kezban Ozer κλαίει μπροστά στα 5 νεκρά παιδιά της, θύματα του καταστροφικού σεισμού στην ανατολική Τουρκία.

Σεπτέμβριος, 1986. Ο Ken Meeks γίνεται ο πρώτος ασθενής με AIDS, του οποίου δημοσιοποιούνται φωτογραφίες με εμφανή τα σημάδια της αρρώστιας πάνω του (σάρκωμα Καπόζι)..
Η φωτογραφία ελήφθη 3 ημέρες πριν τον θάνατό του, από τον Alon Reininger, ο οποίος πληροφορήθηκε το θέμα από τον σύντροφο του Meeks (διακρίνεται στο βάθος). 

 

9 Νοεμβρίου 1989
Η πτώση του τείχους του Βερολίνου είναι πια γεγονός.
Το σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου γκρεμίζεται μετά από ζωή 28 ετών.

 

Μάιος 1990 Στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Οχάιο των ΗΠΑ, η Therese Frare αποτυπώνει στον φακό της τις τελευταίες στιγμές του ετοιμοθάνατου και προσβληθέντα από τον ιό του AIDS, ακτιβιστή David Kirby. 5ίπλα του είναι ο πατέρας του, η αδερφή του και η ανιψιά του.
Η φωτογραφία πρωτοδημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 1990 στο περιοδικό Life, αλλά έγινε παγκοσμίως γνωστή όταν χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση της Benetton το 1991 προκαλώντας σάλο. Η φωτογραφία τιμήθηκε στο World Press Photo Award το 1991.

Νοέμβριος 1992 Μια Σομαλή μητέρα σηκώνει στα χέρια της το άψυχο σώμα του παιδιού της,
το οποίο πέθανε από ασιτία.

15 Αυγούστου 1993 H φωτογράφος Matuschka έχει υποβληθεί σε μαστεκτομή και φωτογραφίζεται ημίγυμνη για το ένθετο περιοδικό «Glamour Magazine» των New York Times.

Ρουάντα Ιούνιος 1994 Ένας άντρας που ανήκει στην φυλή Χούτου βασανίζεται και ακρωτηριάζεται από ομοφύλους του στρατιωτικούς, κατηγορούμενος ότι είναι φιλικά διακείμενος στην αντίπαλη φυλή των επαναστατών Τούτσι.

Ιούνιος 2001 Ο Δανός φωτογράφος, Erik Refner, παίρνει την άδεια από τον πατέρα ενός νεκρού παιδιού από το Αφγανιστάν να παραβρεθεί στην προετοιμασία ταφής του και να πάρει μερικές φωτογραφίες, στον προσφυγικό καταυλισμό του Jalozai του Πακιστάν.

11 Σεπτεμβρίου 2001

23 Ιουνίου 2002 Μετά τον καταστροφικό σεισμό στο Ιράν, ένα παιδί περιστοιχισμένο από χωρικούς και στρατιώτες, κάθεται μπροστά από τον τάφο του πατέρα του και κλαίει, κρατώντας στα χέρια του ένα κομμάτι απ' το παντελόνι του. Η φωτογραφία τραβήχτηκε απ' τον τον Eric Gregorian..

Μονρόβια 2003 Ένα παιδί περπατά πάνω σε έναν δρόμο γεμάτο από κάλυκες σφαιρών, που αφήνει πίσω του ο εμφύλιος στην Λιβερία. Η φωτογραφία ελήφθη από την Carolyn Cole και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2004..

ΗΠΑ 2004 Ο μικρός Ιρακινός Saleh, ο οποίος έχει ακρωτηριαστεί από αμερικανική βόμβα στο Ιράκ, νοσηλεύεται σε νοσοκομείο του Όκλαντ, στην Καλιφόρνια, για να πραγματοποιηθούν διορθωτικές επεμβάσεις. Τα άλλα παιδιά, αρχίζουν να τον κοροϊδεύουν για την εμφάνισή του και ο μικρός αναστατώνεται. Οι νοσοκόμες για να τον ηρεμήσουν δένουν πάνω στο ακρωτηριασμένο του χέρι, ένα μολύβι.
Ο μικρός Saleh τότε ζωγραφίζει ένα αεροπλάνο που ρίχνει βόμβες. Η φωτογραφία ελήφθη από την Deanne Fitzmaurice και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2005.

Σιέρα Λεόνε 2005 Ένα μικρό αγόρι βοηθά τον ακρωτηριασμένο πατέρα του να ντυθεί. Η φωτογραφία ελήφθη από τον Γιάννη Κόντο και κέρδισε το Πρώτο βραβείο του World Press Photo 2005 στην κατηγορία «Σύγχρονα Ζητήματα» (Contemporary Issues).

Ιούλιος 2008 Μια φωτογραφία ντροπή. Σε μια παραλία της Νάπολι στην Ιταλία, δυο νεαρές Αθίγγανες, η 14χρονη Βιολέτα και η 16χρονη Χριστίνα, βούτηξαν στη θάλασσα για να δροσιστούν. Πνίγονται όμως καθώς δεν γνωρίζουν κολύμπι. Τα πτώματά τους μεταφέρονται και παραμένουν για 3 ώρες στην παραλία. Οι λουόμενοι που βρίσκονται εκεί κοντά, ατάραχοι και απαθείς, συνεχίζουν το μπάνιο τους και την ηλιοθεραπεία τους, σαν να μην πρόκειται για πτώματα ανθρώπων, αλλά για φύκια που ξέβρασε η θάλασσα.