Ευχολόγια-Ευχαριστίες

Έρρωσθε κι ευδαιμονείτε!!!
Ευχαριστώ φίλους και συμπορευτές για την επίσκεψη στο καταφύγιό μου. Συμβουλές, παραινέσεις, οδηγίες ευπρόσδεκτες.
Η μόνη αποδεκτή πίστη εδώ: "Η ακλόνητη πίστη μας σε μία πεποίθηση δημιουργεί ένα μοντέλο του κόσμου το οποίο μας προκαλεί νοητική δυσλειτουργία" (Mark Joyner). .
Παράκληση : οι απόψεις που θα μοιραστείτε εδώ οφείλουν ν' αντέχουν στην ευθύνη της γλωσσικής μας κληρονομιάς (: Λέξεις που ασεβούν πάνω σ' αυτήν την κληρονομιά είναι μη αποδεκτές). Η γλώσσα μας παρέχει τη δυνατότητα έκφρασης διαθέσεων και συναισθημάτων οπότε θεωρώ θλιβερή ένδεια τη χρήση κακόηχων και μονότονων εκφράσεων. Δείτε το σαν μια προσωπική πρόκληση!

Η κυκλοφορία εδώ είναι ελεύθερη σε όσους ατενίζουν τον εαυτό τους και τους άλλους στα μάτια. Απαγορεύεται η είσοδος σε οσφυοκάμπτες, διαθέτοντες μυαλό δομημένο σε κουτιά-κελιά, απόλυτους. Καλοδεχούμενοι οι σεβόμενοι τον εαυτό τους (δηλ. οι χαμογελώντες από το βάθους καρδίας, νόησης, οι καλοδιάθετοι μέρα-νύχτα, οι διαθέτοντες το δάκρυ το λυτρωτικό, το γέλιο και ουχί το γελοίο. Οι σεβόμενοι ζώα, φυτά, γήινους, εξωγήινους, το κρύο, τη ζέστη, τη βροχή, το χιόνι, τη θάλασσα, το βουνό, τον κόκκο της άμμου.
Αν, όλως τυχαίως, έχετε και μια παθιασμένη σχέση με τα βιβλία θα περάσουμε καταπληκτικά!

Αναγνώστες

Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011

Αν η πλειοψηφία των δασκάλων σκεφτόταν μ' αυτόν τον τρόπο...

Το βρήκα σ' ένα καταπληκτικό blog και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας, επειδή εξακολουθώ να πιστεύω ότι άλλο πράγμα είναι η επιλογή επαγγέλματος και άλλο η απόφαση ανάληψης της ευθύνης για την διαμόρφωση του μέλλοντος (γιατί αυτό κάνουν οι νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, καθηγητές κάθε τόπου). Θεωρώ ότι όποιος δηλώνει αυτές τις σχολές για να συνεχίσει τις σπουδες του οφείλει να ξεπεράσει τον εαυτό του οφείλει να γίνει αντάξιος ενός Προμηθέα.

Συγκλονιστική ανάρτηση:

"Ναι, το μοντέλο του αληθινού δασκάλου που σμίλεψε ο Δημήτρης Λιαντίνης στο βιβλίο του Τα Ελληνικά, πιστεύω ότι είναι ο μόνος τρόπος για την ύπαρξη ενός μέλλοντος αντάξιου του ανθρώπινου είδους: "Εν αρχή ην ο δάσκαλος..."
"
Είναι μακρύς ο δρόμος που ο νέος δάσκαλος θα διανύσει για να ανακαλύψει - αν ανακαλύψει - τον αυθεντικό τύπο δασκάλου. Και θα γδάρει αμέτρητες φορές τα γόνατά του. Άλλο δρόμο δεν έχει. Μόνο το δρόμο του πόνου. Εκείνου του πόνου του βαθύτατου που πόνο του κόσμου".

«Να υπάρχεις Ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς.

Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από τη φύση, όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων. Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης, όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων. Ότι αποθεώνεις την εμορφιά, γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.

Και κυρίως αυτό: ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πώς αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν.».

Και συνεχίζει η ανάρτηση:

"Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο άρθρο 26: 

«Οι γονείς έχουν κατά προτεραιότητα το δικαίωμα να επιλέγουν το είδος της εκπαίδευσης που θα δώσουν στα παιδιά τους.»

Ακούς, δασκαλάκο; Οι γονείς των μαθητών σου έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το είδος της εκπαίδευσης που θα δώσεις στα παιδιά τους. Και κατά προτεραιότητα. Πότε και ποιος σου το δίδαξε αυτό;

Ποιος και πότε σου δίδαξε και σου εξήγησε τι ακριβώς κάνεις από την ώρα που μπαίνεις σε ένα σχολείο να διδάξεις; Δε είσαι εκεί για το ξεροκόμματο που σου δίνουν για μισθό. Είσαι εκεί γιατί η κάθε μάνα που έφερε παιδί στον κόσμο λαχταράει το καλύτερο για το παιδί της.
Να στο πω πιο απλά; Αν η κάθε μάνα και ο κάθε πατέρας δε γεννούσαν παιδιά, σχολείο δε θα υπήρχε. Δε θα υπήρχες ούτε κι εσύ. Είναι η ανάσα της ανθρωπότητας που έπλασε τα σχολεία. Και την αγωγή του νέου ανθρώπου. Για να τον παραδώσεις έτοιμο εσύ, ο δάσκαλος, στην κοινωνία. Κι όχι στην κρατική εξουσία.

Είσαι εκεί για να διαπλάσσεις ανθρώπους ελεύθερους κι όχι γενίτσαρους...

Θεός δεν είσαι, δασκαλάκο. Είσαι άνθρωπος και άνθρωπος χρωστάς να μείνεις. Τίποτε καλύτερο απ' αυτό. Το μέτρο το ανθρώπινο. Το πάντων χρημάτων μέτρον άριστον.

Εσύ ειδικά, δασκαλάκο. Που γυρνάς σήμερα στις πλατείες με τους χιλιάδες αγανακτισμένους ανθρώπους. Πρέπει επιτέλους να σκεφτείς. Ποιος δικαιούται να ορίζει το είδος της εκπαίδευσης; Εκείνοι που απέτυχαν να ορίσουν ακόμη και τα οικονομικά της χώρας; Αυτοί που τη μία μέρα έλεγαν πως λεφτά υπάρχουν και την επόμενη σε έδειξαν με το δάχτυλο κραυγάζοντας: "Μαζί τα φάγαμε!"

Οι ίδιοι που σε κατηγόρησαν για τεμπέλη. Εσένα που σαν σκυλί τους δουλεύεις χρόνια αντί πινακίου φακής. Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος και όργανο πειθήνιο. Για σχολείο αποτελεσματικό στα μέτρα τα δικά τους. Όργανό τους και προϊόν δικό τους και της εκπαίδευσής τους είσαι, δασκαλάκο. Δεν το βλέπεις;

Αυτοί σε έστειλαν με γνώσεις μισές και ψέματα φορτωμένο να το παίξεις δάσκαλος. Κι έφαγες ξανά και ξανά τα μούτρα σου. Επίτηδες κι όχι τυχαία. Δε χρειάζεται, σου λέει, έτσι να κόψουν το κεφάλι ενός λαού. Το αφήνουν απλά αμόρφωτο. Ελεγχόμενο. Και χειραγωγήσιμο.

Κι είσαι εσύ, δασκαλάκο, που βγάζεις πέρα τη δουλειά τους. Να κρατάνε δούλους τους ανθρώπους. Γιατί ποτέ δεν κατάλαβες τι ακριβώς κάνεις στο σχολείο. Ποιος είναι ο αληθινός σου ρόλος. Κι αν το κατάλαβες, δεν ξέρεις τον τρόπο ν' αντιδράσεις.

Μπροστά σου είναι. Κάθε μέρα. Είναι τα μάτια της μάνας που αποχαιρετάνε το παιδί στην πόρτα του σχολειού. Και η αγκαλιά του πατέρα που το υποδέχεται κάθε μεσημέρι. Είναι οι γονείς που σου εμπιστεύονται ό,τι πολυτιμότερο έχουν. Είναι αυτοί που η φύση ορίζει να θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους. Και η οργανωμένη κοινωνία να τους κρατάει σε σκοτάδι βαθύ ποιο είναι αυτό το καλύτερο.

Η αλήθεια της φύσης και η αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων. Εκεί παλεύεις. Ανάμεσα στην άδολη αγάπη του γονιού για το σπλάχνο του και σε όσα του έχουν παραγεμίσει το κεφάλι. Τις αντιλήψεις του. Ναι, είναι λάθος αυτές οι αντιλήψεις. Τις περισσότερες φορές. Και σε πνίγουν με τις απαιτήσεις τους. Το ξέρω. Το έχω περάσει.

Ψάχνεις έξοδο από το τούνελ και φως πουθενά. Μόνο σκοτάδι. Είναι οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων; Όχι!

Εσύ είσαι έλληνας. Πρέπει να είσαι έλληνας. Όπως κάθε άνθρωπος. Και απόγονος του Οδυσσέα. Με τα δικά τους όπλα θα τους πολεμήσεις. Και με την πονηριά σου. Έτσι θα χτίσεις το δούρειο ίππο σου.

Ακόμη κι όταν ο Εφιάλτης φαίνεται στο βάθος. Έλληνας και τότε να σταθείς. Λεωνίδας. Στις δικές σου Θερμοπύλες. Στο μετερίζι της παιδείας.

Μόνο που ο Λεωνίδας, τουλάχιστον ιστορία γνωρίζεις, δεν ήταν μόνος. Ούτε κι εσύ είσαι. Οι δικοί σου 300 είναι οι γονείς των μαθητών σου. Μαζί τους θα σταθείς στη μάχη. Για το αύριο. Για το καλύτερο. Για τον άνθρωπο. Για την αθώα νέα γενιά.

Και το ερώτημα είναι: Είσαι έτοιμος να πεις το Μολών Λαβέ; Όπου και όταν;

Μόνο αυτό. Ούτε οι γνώσεις οι βαθυστόχαστες για αποτελεσματική συνεργασία, ούτε άλλο. Μόνο με της ψυχής το πύρωμα και με το αίμα. Είσαι, ρωτάω, έτοιμος;

Να διασχίσεις το αγκαθερό μονοπάτι που σε χωρίζει από τους γονείς. Που αδιαφορούν για το έργο σου, σε υποτιμούν, παρεμβαίνουν αυθαίρετα, αγνοούν τι τραβάς... Τα ξέρω, σου λέω. Δε μιλάω έξω απ' το χορό.

Σ' αυτούς όμως τους γονείς πρέπει να ενσταλάξεις τη γνώση. Για τη νέα αγωγή που χρειάζεται ο τόπος, ο λαός, ο άνθρωπος. Εσύ θα γίνεις ο δάσκαλός τους. Εσύ που θα τους οδηγήσεις. Που σε είπανε παιδαγωγό. Γιατί ποτέ δεν ξέχασαν ότι οι παιδαγωγοί ήταν σκλάβοι. Κι άλλο ήταν οι δάσκαλοι.

Δάσκαλος, δασκαλάκο, ήταν ο Σωκράτης. Γι' αυτό τον κέρασαν κώνειο. Δάσκαλος και ο Δελμούζος. Γι' αυτό τον έσυραν σε δίκη. Δάσκαλος και ο Λιαντίνης. Γι' αυτό τον σκότωσε το μεγάλο έγκλημα.

Εσύ; Θα μείνεις δασκαλάκος;


http://liantinis-o-daskalos-mas.blogspot.com/2011/06/blog-post_09.html

Αλλά και αυτή η προσευχή είναι τόσο μεγαλειώδης μέσα στην απλότητά της!

Ευχαριστώ το eirini imin που το έχει αναρτήσει:

"η Προσευχή του Δασκάλου"

«Κύριε,
Δώσε μου απλότητα και βάθος. Κάμε να μην είμαι περίπλοκος ούτε κοινότοπος στο καθημερινό μου μάθημα. Κάμε να υψώσω τα μάτια μου από το πληγωμένο μου στήθος, μπαίνοντας κάθε μέρα στην τάξη μου. Ας μη φέρω μαζί μου στην έδρα μου τις μικρές μου υλικές μέριμνες και τις δικές μου λύπες. Κάμε το χέρι μου ελαφρότερο στην τιμωρία και απαλότερο στο χάδι. Ας επιπλήττω απρόθυμα, για να είμαι βέβαιος ότι τιμωρώ από αγάπη. Το πλινθόκτιστο σχολείο μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα. Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας καλύπτουν την φτωχή του είσοδο και την γυμνή αίθουσά του. Η καρδιά μου ας είναι για το σχολείο μου μια πιο ισχυρή στέγη και η καλή θέλησή μου ένας χρυσός καθαρότερος από τον χρυσό των πλουσίων σχολείων».

(Γαβριέλα Μιστράλ. Χιλιανή ποιήτρια και δασκάλα. Βραβείο Νόμπελ 1946)

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!

Από το olympia.gr το θέμα με τις θερμές ευχαριστίες μου για την δουλειά που έκαναν:
"Πρωτοσέλιδος Διασυρμός: ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!
Εδώ και ημέρες, ξεκινήσαμε την έρευνα για να δούμε που κατέληγαν οι χορηγίες κρατικών οργανισμών όπως το ΤΤ αλλά και υπουργειων, στα συνέδρια που φερόταν να οργάνωνε η εταιρεία “I4CENSE”, του αδελφού του πρωθυπουργού, κυρίου Ανδρέα Α. Παπανδρέου. Είχαμε αποκαλύψει ότι στο site της εταιρείας δεν υπήρχε ούτε διεύθυνση, ούτε τηλέφωνο. Δηλαδή τα στοιχεία της εταιρείας ήταν ΑΓΝΩΣΤΑ, μη προσβάσιμα στο κοινό.
Παρ’ όλη την σοβαρότητα της καταγγελίας, ούτε ένας εισαγγελέας δεν ευαισθητοποιήθηκε, ούτε ένα κανάλι δεν ασχολήθηκε με το θέμα. Όπως και με το ότι ο αδελφός του πρωθυπουργού ακόμα και για την καταχώρηση του Domain της εταιρείας, δήλωσε ως διεύθυνση το …ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ!
Σήμερα λοιπόν αποκαλύπτουμε την εταιρεία που διατηρεί ο Ανδρέας Α. Παπανδρέου στην Ελβετία, με μοναδικούς εταίρους αυτόν και την σύζυγο του κυρία Μαριάνθη Αλεξίου...."
Τα υπόλοιπα στο http://olympia.gr/2011/06/25/andreas-papandreou-2/

Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

Συγχαρητήρια στα ελληνόπουλα της 5ης Ολυμπιάδας Αστρονομίας και Αστροφυσικής!

Κάτι τέτοια γεγονότα με πείθουν πως αυτός ο τόπος θα βρει το δρόμο του στις επόμενες γενιές. Όχι μόνο γιατί τα 5 ελληνόπουλα που γύρισαν με τα μετάλλια και τις τιμητικές διακρίσεις στην πλειοψηφία τους μένουν και σπουδάζουν στην περιφέρεια, αλλα και γιατί βρίσκονται 120 τέτοια παιδιά από τα οποία τελικά επελέγησαν τα 5 να μας εκπροσωπήσουν. Νάναι καλά οι δασκάλοι τους, οι καθηγητές τους και οι γονείς τους που φρόντισαν αυτά τα παιδιά να αγαπούν την μάθηση. Ευχαριστώ και το Exomatiakaivlepo που το ανακάλυψα: 
"Πέντε Ελληνόπουλα διέπρεψαν στην 5η Διεθνή Ολυμπιάδα Αστρονομίας και Αστροφυσικής παίρνοντας μετάλλια και τιμητικές διακρίσεις. Με δύο χάλκινα μετάλλια και τρεις τιμητικές διακρίσεις στις αποσκευές τους επέστρεψαν από την Κρακοβία της Πολωνίας όπου έγινε η 5η Διεθνής Ολυμπιάδα Αστρονομίας και Αστροφυσικής οι πέντε Ελληνες μαθητές.
Πρόκειται για τη Δέσποινα Παζούλη από τη Δράμα (3ο ΓΕΛ) και τον Γιώργο Λιούτα από τα Τρίκαλα (1ο ΓΕΛ) που φόρεσαν στο στήθος το χάλκινο μετάλλιο, τον Μάνο Βουρλιώτη από την Αθήνα (26ο ΓΕΛ), τον Στέφανο Τύρο από την Καλαμάτα (Ιδιωτικό Λύκειο «Μπουγά») και τον Πάρη Τζιτζιμπάση από τη Δράμα (ΓΕΛ Δοξάτου) που απέσπασαν τιμητικές διακρίσεις.

«Ο πρώτος χρυσός μαθητής, από την Τσεχία, επέλυσε μόλις το 77% των θεμάτων, ενώ ο περσινός χρυσός μαθητής είχε καταφέρει να λύσει το 90%» παρατήρησε ο επικεφαλής της ελληνικής αποστολής και καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) Γιάννης Σειραδάκης θέλοντας να καταδείξει τη σημασία του επιτεύγματος της ελληνικής ομάδας..." Η συνέχεια στο

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

Χρ. Μίσιος Αφού η γενιά μου δεν κατάφερε να αλλάξει τον κόσμο τουλάχιστον να μην αφήσω τον κόσμο να αλλάξει εμένα...

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Χρ. Μίσιου στο Car & Driver.Αξίζει να βρω το τεύχος μόνο και μόνο γι' αυτήν την συγκλονιστική συνέντευξη! Ευχαριστώ και πάλι τον Δημήτρη που την ξετρύπωσε, το realpolitics.gr και το car & driver, φυσικά:
"... “Πιστεύαμε, κάποιοι ρομαντικοί, τότε ότι μπορούσαμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο, κάτι ιδιαίτερο, αλλά όπως έχει πει ο Δαντών: “τα βήματα της ανθρωπότητας είναι οι ταφόπλακες των ρομαντικών”. Ήμαστε, θαρρώ, η τελευταία γενιά των Μοϊκανών, των ρομαντικών. Είχαμε έναν μύθο, πιστεύαμε μια ιδεολογία, για αυτή θυσιάζαμε και τη ζωή μας ακόμα. Για μια καλύτερη ανθρωπότητα, για μια ομορφότερη κοινωνία, όλα τα γνωστά. Ε! αποδείχτηκε ότι το όραμα της ιδανικής κοινωνίας που παλεύαμε δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί, διότι η συνείδηση των ανθρώπων, κι όταν λέω συνείδηση εννοώ παιδεία, βαθιά παιδεία, δεν ήταν στο επίπεδο του πολιτισμού που έπρεπε να δημιουργήσει. Έτσι ξανακαβάλησε η εξουσία και με όλα τα προσχήματα, νόμιμα, ή παράνομα εγκαθίδρυσε ένα καινούργιο καθεστώς, χειρότερο από εκείνο που προϋπήρχε. Αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την Οκτωβριανή επανάσταση, το Βιετναμ, την Κούβα, παντού…”, αναφέρει χαρακτηριστικά.
Και συνεχίζει αναφέροντας πως “οι μόνοι από τους επαναστάτες οραματιστές που διέσωσαν την αθωότητα τους είναι εκείνοι που σκοτώθηκαν νωρίς. Από τον Χριστό, τον Γκεβάρα, τον Βελουχιώτη, τον Μπελογιάννη, και τόσους άλλους…”
Δεν χάθηκε, δεν υπήρξε ευκαιρία, το ’44. Εδώ πάνω έχει ένα ταβερνάκι. Το είχε ένας γέροντας, ο μακαρίτης πια ο Μπάρμπα – Βασίλης. Καθόμαστε μια μέρα και κουβεντιάζαμε. Εγώ αντάρτης, εκείνος στον εθνικό στρατό. Ήταν πολυβολητής. Εκεί που τα πίναμε και τα λέγαμε, αναρωτιόταν τι παραλογισμό ζήσαμε. Γυρνάω και του λέω: “Βασίλη καλά που κράταγες το πολυβόλο σου γερά, γιατί αν είχαμε κερδίσει εμείς θα καταστρέφαμε την Ελλάδα”. Έτσι είναι τα πράγματα. Το επίπεδο της καθοδήγησης και του λαού ήταν τέτοιο, που δεν μπορούσε να στηρίξει ένα καινούργιο πολιτισμό, πέρα από το γεγονός ότι οι συνθήκες ήταν τέτοιες, που τι θα γινόμαστε; Μια Βουλγαρία, μια Αλβανία, κάτι τέτοιο…”
“Όταν μετά την δικτατορία αποφυλακίστηκα, δούλευα σε μια επιχείρηση. Κάποιος με ζητούσε επίμονα. Τον κοιτώ, με κοιτά ήταν ένας από τους βασανιστές μου στην ασφάλεια “Τι συμβαίνει; Πως από εδώ.” ρωτώ. “Ρε συ Χρόνη να, ..ντρέπομαι κιόλας, αλλά έχω ένα γιο, και δεν έχει δουλειά. Μήπως μπορείς να με βοηθήσεις;”. Πιάσαμε την κουβέντα. Μετά πήγαμε στη “Σμαρώ”, ένα ουζερί στην Καισαριανή, τα ήπιαμε και κλαίγαμε και οι δυο. Κοίτα να δεις. Όταν είσαι επαναστάτης και μάλιστα ρομαντικός, για να μπορέσεις να επιβιώσεις μέσα από αυτή τη κρεατομηχανή που σε περνά η εξουσία, πρέπει να φυλάξεις τον πολιτισμό και την αξιοπρέπειά σου σαν το ακριβότερο άρωμα. Να μην πέσεις στο επίπεδό τους. Μόνον αυτό σε σώζει σαν άνθρωπο. Αυτό είναι που σε κάνει άνθρωπο μέσα σε αυτή τη σύγκρουση. Αυτός είναι ο πολιτισμός. Αν βγαίναμε από τα πηγάδια που μας είχαν ρίξει, φορτωμένοι με χειροβομβίδες και μαχαίρια θα ήμαστε μια από τα ίδια…”
Στη φυλακή με τους συγκρατούμενους μου λέγαμε, σαν παιχνίδι, τι δουλειά θα κάναμε στο μέλλον. “Χρονάρα εσύ τι θα κάνεις;” ρωτούσαν. “Ενωματάρχης στην ασφάλεια”, απαντούσα. Κι αυτοί νόμιζαν ότι έτσι, εγώ θα έπαιρνα την εκδίκησή μου. Αλλά δεν το έλεγα με αυτό το σκοπό. Ήθελα να παρηγορώ τις μανάδες για τα παιδιά τους, που ήταν μέσα. Φανταζόμουνα τι τράβαγε η μάνα μου, που μου έφερνε κάθε μέρα καθαρά ρούχα για να παίρνει τα ματωμένα, ώστε να καταλαβαίνει κάθε πότε με βασανίζουν…”
“Το θέμα είναι να κερδίσεις τους ανθρώπους. Δεν μπορείς να σώσεις τους ανθρώπους αν δεν θέλουν οι ίδιοι να σωθούν. Εμείς οι κομμουνιστές το κάναμε αυτό. Ντε και καλά να τους σώσουμε. Άμα ο άλλος δεν γουστάρει, δεν νοιώθει ότι πρέπει να σωθεί, πως θα τον υποχρεώσεις…”;
“Ο Αντρέας, ως μέγας δημαγωγός, πήρε όλη τη γκάμα των συνθημάτων της αριστεράς, τα υιοθέτησε, τα απαξίωσε μέσα από την εξουσία του και η αριστερά έψαχνε να βρει την προίκα της. Σαν να μην έφτανε αυτό, μας κληρονόμησε και το σόι του…”
“Τότε, εμείς οι ρομαντικοί είχαμε μια ιδεολογία, ένα όραμα, ένα όνειρο, είχαμε βέβαια και έναν αντίπαλο απέναντί μας. Το σύστημα ασκούσε τη βία στο σώμα μας. Μας φυλάκιζε, μας βασάνιζε, μας τουφέκιζε. Σήμερα το σύστημα ασκεί τη βία του στον εγκέφαλο. Τους κάνει λοβοτομή. Είναι πολύ δύσκολο σήμερα να διαμορφώσει συνείδηση ο άνθρωπος. Ζει σε έναν ψεύτικο κόσμο, μια ψεύτικη ζωή. Υπάρχει καταναλωτισμός, διαφήμηση, τηλεόραση. Από τις δικές μας γενιές αφαίρεσαν την ποιότητα ζωής. Από τις σημερινές γενιές τους αφαιρούν την ίδια τη ζωή. Ο νέος άνθρωπος τι μέλλον έχει σε αυτή τη χώρα; Ακούει καθημερινά νούμερα, μνημόνια, χρεοκοπίες και τα ρέστα. Είναι δημοκρατία να έχουν συμβεί όλα αυτά τα τραγικά μετά την μεταπολίτευση, να έχει οδηγηθεί η χώρα σε υποδούλωση, σε εθνική υποτέλεια, τόσα σκάνδαλα, μίζες και να μην έχει πάει ένας άνθρωπος φυλακή; Ένας να μην έχει ζητήσει συγνώμη; Ένας ρε! Ποια δικαιοσύνη; Ποια δημοκρατία; Επειδή έφαγε ο Πάγκαλος ένα γιαούρτι στη μούρη θίγουμε τους θεσμούς; Αν υπήρχε μια ευνομούμενη δημοκρατία έπρεπε να παραπεμφθούν για δωσιλογισμό, όσοι άσκησαν εξουσία. Ζούμε μια τραγωδία με ηθοποιούς μαριονέτες. Όσο για το παρελθόν άστο να κοιμάται. Το σύστημα έχει τέτοια δύναμη ώστε σβήνει τα χνάρια της ιστορίας. Είναι τρομακτικό…”
«Να γυρίσουμε στα χωριά μας, να ξαναδεθούμε με τη γη…»
“Ενώ το πολιτικό σύστημα μας έχει φέρει σε αυτό σημείο, μόλις συμβαίνει μια παρεκτροπή, μια προπηλάκιση ενός βουλευτή, αμέσως τίθεται θέμα θεσμών της Δημοκρατίας. Προσωπικά είμαι εναντίον αυτών των μεθόδων, αλλά αν έχεις έναν ολόκληρο λαό αγανακτισμένο κάποιος είναι και παρορμητικός. Αυτό σημαίνει ότι θίγονται οι θεσμοί; Και ποιοι είναι αυτοί; Κάθε τέσσερα χρόνια να πουλάς την ψήφο σου στον υποψήφιο ή στο κόμμα με την προσδοκία να βρεις μια θέση στην κοινωνία, μια εργασία, εσύ ή το παιδί σου; Αυτή είναι η Δημοκρατία; Το δικαίωμα στην εργασία, σε μια αξιοπρεπή ζωή, στην ασφάλεια, στην ευτυχία, το δικαίωμα στο να εξασφαλίσεις το μέλλον των παιδιών σου δεν είναι δημοκρατικό δικαίωμα και είναι το παζάρι που γίνεται κάθε 4 χρόνια; Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ζωή είναι ένα δώρο που μας δίνεται άπαξ και έχει ημερομηνία λήξεως και έχουμε το δικαίωμα να τη χαρούμε να την μοιραστούμε, να δημιουργήσουμε. Ε! το γεγονός ότι το σύστημα μας εμποδίζει τα κάνουμε όλα αυτά και μας οδηγεί στην κατάθλιψη, στην μιζέρια, στην ανεργία, στην ανασφάλεια, με συγχωρείτε αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία…”Για αυτό θεωρώ σημαντικό γεγονός ότι οι άνθρωποι βγήκαν στις πλατείες. Να κοιταχτούν, να ψαχτούν, να συναντήσουν τα όνειρά τους, να αλλάξουν κάποιες κουβέντες, να βγουν από τις μάντρες των κομμάτων. Το αυθόρμητο είναι δημιουργία. Και βέβαια όλοι οι ηγήτορες των κομμάτων αναρωτήθηκαν, πως γίνεται αυτό χωρίς αυτούς, χωρίς καθοδήγηση;…”
“Το σύστημα από χρόνια τώρα, κυριαρχεί τόσο πολύ, ώστε έχει υποχρεώσει τους ανθρώπους να το αναπαράγουν συνεχώς. Και το πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι απλώς και μόνον η διεύρυνση των θεσμικών ορίων της ελευθερίας μέσα στην κοινωνία. Το πρόβλημα είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου. Εκεί είναι η δυσκολία διότι οι άνθρωποι έχουν μεταλλαχτεί και είναι πολύ δύσκολο να ξαναβρούν τον εαυτό τους, την οντότητά τους…”
“…Όταν ακούω για το πόσο πλούσιο κράτος ήμαστε, επειδή ανακαλύψαμε τα πετρέλαια στο Αιγαίο και στο Ιόνιο με πιάνει κατάθλιψη. Θα τα καταστρέψουμε, όλα. Θα γίνουμε μια αποικία των πολυεθνικών του πετρελαίου. Φαντάζεσαι τις πλωτές δεξαμενές άντλησης στο Αιγαίο και τα βαπόρια να πηγαινοέρχονται;…”
“…Ακόμα και οι ακτιβιστές οικολόγοι οι οποίοι αναμφισβήτητα κάνουν μια σοβαρή δουλειά για να διαμορφωθεί μια οικολογική συνείδηση, δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο πλανήτης μας έχει δύο περιβάλλοντα. Το φυσικό και το κοινωνικό. Το πρόβλημα είναι ότι το κοινωνικό ασκεί τέτοια καταστροφική πίεση στο φυσικό ώστε για να το προστατεύσουμε πρέπει να κάνουμε ανατροπές στο κοινωνικό. Για αυτό η οικολογία είναι επαναστατική. Ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει, ότι το περιβάλλον είναι το σπίτι του..”.“Η διαφήμιση έχει τρελάνει τους ανθρώπους. Συνέχεια παράγει καινούργια προϊόντα, τα οποία προσπαθεί να πλασάρει. Η διαφήμιση έχει εκπορνεύσει μέχρι και τα πιτσιρίκια. Τα βάζουν εκεί να διαφημίζουν γαριδάκια ή οτιδήποτε με κινήσεις “αρτίστας”. Σκουπίδια. Καταναλώνουμε τους πόρους του πλανήτη με τέτοια ταχύτητα και ασυδοσία που δεν ξέρουμε τι θα γίνει αύριο. Τα φυσικά αγαθά, το νερό, ο αέρας, ο ήλιος καταστρέφονται. Και τούτοι οι κερατάδες, οι πολιτικοί βγαίνουν με στην τηλεόραση και μας κουνούν και το δάκτυλο…”
Ζούμε μια άσχημη εποχή. Εμείς, συγκρουόμασταν, δίναμε μάχη χαρακωμάτων, παλεύαμε. Σήμερα κλέβουν τη ζωή των παιδιών, των ανθρώπων. Σήμερα με ποιόν να παλέψεις; Ούτε αφεντικό δεν έχεις. Πολυεθνική εταιρεία σου λέει. Τέτοιοι είναι οι μηχανισμοί. Ψεύτικο χρήμα, πλαστικό. Γύρω σου δεν υπάρχει μια αξία για να στηριχτείς. Τι είναι αυτό; Κοινωνία; Πολιτισμός;…”
Το χίπικο κίνημα ήταν η τελευταία εξέγερση του ανθρώπου. Γιατί ήταν τόσο σημαντικό; Διότι είχε αντιληφθεί ότι τα πανεπιστήμια μετατρέπονταν σε στρατόπεδα τεχνοκρατικής γνώσης που θα παρήγαγαν, όπως παράγουν, ηλιθίους υψηλής τεχνολογίας. Έτσι ξεκίνησε η αμφισβήτηση όλου του συστήματος. Μαζί με τον πόλεμο του Βιετ – ναμ γεννήθηκε μια δυναμική που αμφισβητούσε πλέον τα πάντα. Για να το διαλύσουν έριξαν με τους τόνους τα χημικά ναρκωτικά. Δυστυχώς το σύστημα είναι τόσο ισχυρό που το έκανε μόδα. Εδώ έκανε μόδα και τη φιγούρα του Γκεβάρα, τον χιπισμό θα άφηνε;…”
Στην Καβάλα πήγα για τελευταία φορά πριν λίγα χρόνια. Με πονάει πολύ. Δεν έβρισκα το δρόμο του σπιτιού που γεννήθηκα. Την έχουν καταστρέψει. Πολυκατοικίες τέρατα…”
Τι να κάνουμε; Να ξαναφτιάξουμε την πατρίδα μας. Να ξαναεποικίσουμε τη γη μας. Να ξαναστήσουμε τη γεωργία μας. Έχουμε μια χώρα παράδεισο. Παράγουμε τα πάντα και τόσο εκλεκτά. Να γυρίσουμε στα χωριά μας, να ξαναδεθούμε με τη γη. Να πάνε στο διάολο και οι δανειστές και τα χρέη μας. Τι θα κάνουν; Θα μας στείλουν τους πεζοναύτες; Θα υποφέρουμε, αλλά θα υποφέρουμε για μας και ό,τι δημιουργήσουμε θα είναι δικό μας πια…”
“Αφού η γενιά μου δεν κατάφερε να αλλάξει τον κόσμο, τουλάχιστον να μην αφήσω τον κόσμο να με αλλάξει, κι αυτό είναι ύψιστη πολιτική θέση κατά την άποψή μου”.
Πηγή : Car & Driver και τα αποσπάσματα από: http://www.realpolitics.gr/index.php/archives/35042

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Αναπαράσταση της μάχης του Μαραθώνα στις 10 Σεπτεμβρίου

"Αναπαράσταση της μάχης του Μαραθώνα θα πραγματοποιηθεί στις 10 Σεπτεμβρίου από λάτρεις του αρχαιοελληνικού πολιτισμού σε όλον τον κόσμο. Η εκδήλωση θα γίνει για τον εορτασμό της ιστορικής ελληνο-περσικής αναμέτρησης το 490 π.Χ., στην παραλία του Σχινιά, η οποία κατά τους διοργανωτές συμβαδίζει σε γενικές γραμμές με τη γνήσια τοποθεσία της μάχης. Οι εκδηλώσεις θα διαρκέσουν τρεις ημέρες και θα περιλαμβάνουν επίσης αφιερώματα στον χορό, τη λογοτεχνία, τις τέχνες και τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά της περιόδου εκείνης. Το κύριο όμως χαρακτηριστικό θα είναι η αναπαράσταση της μάχης του Μαραθώνα, με τη συμμετοχή περίπου 200 ερασιτεχνών της πειραματικής αρχαιολογίας, οι οποίοι θα φορούν πιστά αντίγραφα πολεμικών στολών της αρχαιότητας, που η αξία τους θα κυμαίνεται από 5 εως 10 χιλιάδες ευρώ!..."
Ευχαριστώ τον Ηράκλειτο για την είδηση.

Κερδοσκοπία του έλληνα πρωθυπουργού σε βάρος της χώρας του

Επέρώτηση βόμβα Αυστριακού ευρωβουλευτη: "Κερδοσκοπία του Έλληνα πρωθυπουργού σε βάρος της χώρας του!

Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις : 27 Ιουνίου 2011 Ε-006139/2011

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης

προς την Επιτροπή

Άρθρο 117 του Κανονισμού

Andreas Mölzer (ΝΙ)

Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου κατηγορήθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο ότι απέκτησε μια περιουσία εκμεταλλευόμενος εμπιστευτικές πληροφορίες για την ελληνική δυσχερή θέση. Κατά το έτος 2009, η συντηρητική κυβέρνηση αγόρασε τις συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (Credit Default Swaps) στην αξία του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, οι οποίες πωλήθηκαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στον Παπανδρέου με κέρδος σχεδόν 30 εκατομμυρίων ευρώ, επομένως σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία το πρόβλημα στη χρηματοπιστωτική αγορά δεν ήταν γνωστό, ενώ στα παρασκήνια ήδη γίνονταν διαπραγματεύσεις με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για πακέτο ενίσχυσης. Η πώληση των συμβάσεων ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης, μέσω της οποίας η ελληνική χρεοκοπία μπορεί να μετατραπεί σε κερδοφόρα επιχείρηση, πραγματοποιήθηκε στην καλύτερη στιγμή για τον αγοραστή και στη χειρότερη για τον πωλητή. Λόγω των πακέτων στήριξης, αυτές οι συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης θα αποκτούσαν στο μεταξύ αξία 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Επομένως, ο Παπανδρέου επωφελείται όσο η Ελλάδα δεν εξυγιαίνεται.
1. Γνωρίζει η Επιτροπή της ΕΕ τις εν λόγω κατηγορίες;
2. Πώς αντέδρασε ή θα αντιδράσει η Επιτροπή απέναντι σε αυτές τις κατηγορίες;
3. Εάν δεν έχει αντιδράσει, ποιες αντιδράσεις προβλέπονται;
4. Πώς θα αποτραπούν μιμητές σε άλλες χώρες, οι οποίοι από τη θέση ισχύος τους επηρεάζουν σημαντικά τη διαχείριση των χρεών;"

Απάντηση δεν έχει δοθεί...γεγονός πρωτάκουστο για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

Ευχαριστώ που το ανέδειξε... http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2011/09/andreas-molzer.html 


Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

Τα σχολικά βιβλία και οι ανερυθρίαστες αποφάσεις των ιθυνόντων...

Ο Σεπτέμβρης πλησιάζει... Τα νιάτα επιστρέφουν στα θρανία... Και ο ΟΥ ΤΙΔΑΝΟΣ μας ενημερώνει για μία ακόμη σκανδαλώδη απόφαση και λειτουργία των ιθυνόντων, που θα έπρεπε να προβληθεί από όλους :
"Μετά από τόσα χρόνια, και ενώ υποτίθεται ο πολιτισμός μας πάει μπροστά, βλέπουμε και δεν πιστεύουμε ότι αυτός ο φορέας παύει να υφίσταται. Τον έχουν καταργήσει αλλά είναι τόσο ασύλληπτο αυτό που δεν θέλει κανείς να το πιστέψει...
... Ο φορέας της δωρέαν παιδείας, 31/12/2011 παύει να λειτουργεί και τυπικά. Από εκεί και πέρα κανείς αρμόδιος δεν θα υπάρχει για να διαχειριστεί κάτι το οποίο έχει περίπου από το Μαϊο καταργηθεί. Αυτή τη στιγμή μια ολόκληρη αποθήκη του Ο.Ε.Δ.Β. (η οποία δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ειδικά φέτος μεταφέρθηκε από τη Θήβα στον Ασπρόπυργο) προσπαθεί να λειτουργήσει με ένα μόνο άτομο. Ένα μόνο άτομο έβγαλε τις παραγγελίες όχι μόνο όλων των ελληνικών σχολείων αλλά και των βιβλιοπωλείων που προμηθεύονται βιβλία για τη διάθεσή τους σε μαθητές ιδιωτικών σχολείων. Ένα άτομο που είχε μάλλον υπερβολικό φιλότιμο..."http://utidanos.blogspot.com/2011/08/

Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011

Για να μην παραμυθιαζόμαστε:
"Η Ρωσία ήταν έτοιμη από τις αρχές του 2010 να παράσχει δάνειο με ευνοϊκούς όρους και η Ελλάδα αδιαφόρησε, δήλωσε στην «Ε», λίγο μετά την επανεκλογή του στην προεδρία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας, ο Ιβάν Σαββίδης, βουλευτής της Κρατικής Δούμας, επικεφαλής της 5ης Περιφέρειας του ΣΑΕ και «τσάρος του Ροστόφ», στις όχθες του Δον.

«Ηρθε ο Παπανδρέου στη Ρωσία πέρυσι τον Φεβρουάριο, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ήρθε. Ο ηγέτης της Ρωσίας ήταν έτοιμος να δώσει 25 δισ. ευρώ, δεν έχω λόγο να μην το πω δημοσίως, γιατί έχω ο ίδιος γνώση του ζητήματος. Και ήταν μάλιστα έτοιμος να τα δώσει ως πρώτη δόση βοήθειας στην Ελλάδα, όμως, δυστυχώς... Ηταν δάνειο με χαμηλό επιτόκιο, οι λεπτομέρειες δεν έχουν πια σημασία, αφού προφανώς οι Αμερικανοί, το ΔΝΤ και η Ε.Ε. είπαν όχι. Τότε γιατί ήρθε στη Μόσχα ο Παπανδρέου; Για να δει ο ελληνικός λαός ότι συναντιέται με τον Πούτιν;», μας είπε με πάθος ο Ι. Σαββίδης, που διαμαρτύρεται ότι οι ελληνορωσικές σχέσεις είναι τόσο παγωμένες, όσο ποτέ τα τελευταία 20 χρόνια.

«Ήταν έτοιμος»

«Δεν είναι μυστικό ότι εγώ κανόνισα την κατ' ιδίαν συνάντηση, ζητήθηκε η βοήθειά μου από την ελληνική πλευρά. Το πρωί συναντήθηκα με τον Παπανδρέου στην Κρατική Δούμα, μείναμε οι δυο μας με τον μεταφραστή και του είπα ότι δεν χρειάζεται να προβληματίζεται για τίποτε, ότι ο Πούτιν έχει καλή και θετική διάθεση, γι' αυτό και θα προτείνει να μείνουν μόνοι τους κι εφόσον δώσει κι αυτός τη συγκατάθεσή του, μπορεί να του θέσει οποιοδήποτε ζήτημα θεωρεί χρήσιμο. Ηταν έτοιμος να ακούσει τα πάντα», υποστήριξε ο κ. Σαββίδης, υπογραμμίζοντας ότι η συνομιλία κράτησε τελικά μόλις 20 λεπτά και λίγο αργότερα ενημερώθηκε από το Κρεμλίνο «ότι κατά τη διάρκειά της ο Παπανδρέου ουσιαστικά δεν έκανε απολύτως καμία ερώτηση, αλλά μιλούσε για τα οικολογικά προβλήματα της Ελλάδας».

«Γιατί ήρθατε;»

Σύμφωνα με τον ηγέτη των ομογενών της Ρωσίας, ο Β. Πούτιν είχε νωρίτερα σε ένδειξη καλής θέλησης ορίσει ως υπεύθυνο για την υλοποίηση των διμερών συμφωνιών τον Ιγκορ Σέτσιν, «έναν από τους ισχυρότερους αντιπροέδρους της ρωσικής κυβέρνησης, ο οποίος επιβλέπει ολόκληρο το ενεργειακό σύμπλεγμα και τη βαριά βιομηχανία μηχανοκατασκευών».
Αυτό σήμαινε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για άμεση συμφωνία και επιτάχυνση των διαδικασιών, όμως η Ελλάδα δεν έδειξε καμία διάθεση και «το ίδιο βράδυ πήγα στο προεδρικό ξενοδοχείο "Πρέζιντεντ" όπου έμενε ο Παπανδρέου, και τον ρώτησα: Πείτε μου σας παρακαλώ, γιατί ήρθατε και γιατί χρειαζόταν η κατ' ιδίαν συνάντηση, γιατί μου ζητήσατε βοήθεια, για να με δυσφημήσετε;».

Κατά τις εκτιμήσεις του ομογενή πολιτικού, «η αντίδραση που ακολούθησε είναι πλέον προς την αντίθετη κατεύθυνση» και έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η πρόσφατη αναβολή της προγραμματισμένης για τις 5 Ιουλίου επίσκεψης Λαμπρινίδη στη Μόσχα, έπειτα από ρωσική πρωτοβουλία και με διατύπωση πρωτοφανών αιχμών για έλλειψη περιεχομένου στις διμερείς επαφές.

Σύμφωνα με τον Ι. Σαββίδη, το Κρεμλίνο ζήτησε να εξηγηθεί στον πρωθυπουργό ότι θα μπορούσε να ζητήσει οποιαδήποτε διευκόλυνση ήθελε, έστω και τηλεφωνικά, από τον Β. Πούτιν, γι' αυτό και αργότερα προτάθηκε να χορηγηθεί δάνειο, «που θα πληρωθεί εν μέρει με κρατικές δεσμεύσεις και εν μέρει με αγροτικά προϊόντα», έτσι ώστε να υλοποιηθεί το συμβόλαιο αγοράς τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού από τη Ρωσία, όμως και η πρόταση αυτή απορρίφθηκε.

Οι ελληνικές επιλογές οδηγούν, κατά τον Ι. Σαββίδη, στη σταδιακή μεγιστοποίηση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, καθώς «στο φόντο μιας Ελλάδας που αδυνατίζει και όλο και περισσότερο αποστρέφει το πρόσωπό της από τη Ρωσία, όλο και ενεργότερα η τουρκική οικονομία συνεταιρίζεται με τη ρωσική και η Τουρκία ισχυροποιείται», εξέλιξη, που «θα είναι το χειρότερο έγκλημα για πολλές χιλιετίες. Και τότε δεν θα μπορούμε πλέον τίποτε να διορθώσουμε».
http://www.ramnousia.com/2011/07/blog-post_5170.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Ramnousia+%28%3Ccenter%3ERAMNOUSIA%3C%2Fcenter%3E%29

Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Ουδέν νεώτερον για Λιβύη και Ισλανδία. Γιατί άραγε;

 Εκτός από το παρακάτω άρθρο που μου το έστειλαν και το θεωρώ υποχρέωσή μου να το παραθέσω και να ευχαριστήσω τα Κατοχικά νέα που φροντίζουν να μας ενημερώνουν, αναρωτιέμαι και γιατί δεν έχουμε νέα από τη Λιβύη πια στις βλακοτιβούλες μας; Ρωτάω μιας και από τον Άραξο σε καθημερινή βάση φεύγουν αεροπλάνα... Δεν έδεσε καλά η σούπα μάλλον... Και τέτοιου είδους νέα (που να ξυπνάνε τον λαό από το παραμύθιασμα του δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε απέναντι στους ισχυρούς αυτής της εποχής) δεν πρέπει να κυκλοφορούν ευρέως...

"Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί;

Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πει πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.
Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται  σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ?  Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
SI TE PARECE, DIFUNDE ESTE MENSAJE, PUEDE QUE HAYA ALGUIEN QUE NO LO SEPA

Τα κανάλια μας τυφλώνουν.  Ευτυχώς υπάρχει το διαδίκτυο".
http://katohika.blogspot.com/ 

Παρασκευή 15 Ιουλίου 2011

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΜΕ και ΠΩΣ ΘΑΒΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ...


"Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς
από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίωνπου προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας
τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός τωνδικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο
Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των
παραπάνω θεμάτων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ...."
Για περισσότερα στο:
το οποίο ευχαριστώ θερμά γι' αυτήν την όντως συγκλονιστική είδηση που ανέδειξε το BBC και έθαψαν τα ντόπια ΜΜΕ.
 

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Καλό μήνα, συντοπίτες!

Ευχές από καρδιάς για έναν μήνα γελαστό κι ευδαίμονα!
Για τον Στρος Καν, ή Κοέν σωστότερα, ο μήνας προμηνύεται ιδιαίτερα ευοίωνος. Χρειάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του, να περάσουν οι προθεσμίες που μπορούσε να καταθέσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία του ΔΝΤ για να ανακαλύψουν οι υπηρεσίες των ΗΠΑ ότι η καταγγέλλουσα ήταν αναξιόπιστη. Τόσο δύσκολο είναι να ανακαλύψεις κάποιαν που έχει "ύποπτες" καταθέσεις, που έχει πει και στο παρελθόν ψέμματα, που έχει εμπλακεί σε διακίνηση ναρκωτικών στις ΗΠΑ (Θυμάστε πόσο γρήγορα "ανακάλυψαν" τον Κοσκωτά" όταν θέλησαν να ξεκινήσει ένα άλλο γαϊτανάκι που αφορούσε τη χώρα μας)...
Αμ, το ξενοδοχείο τόσων αστέρων να προσλαμβάνει υπαλλήλους με τέτοιο μητρώο, πού το βάζεις;
Τραγικές διαπιστώσεις... Όσο ψηλά και να βρίσκεται κάποιος, όσο και αν αποτελεί τροχό του συστήματος, αν τολμήσει να αγγίξει πράγματα που καίνε, καίγεται στην πυρά...
Μην ξεχνάμε ότι είχαν κυκλοφορήσει αρκετές φήμες: Από την πλευρά της Ρωσίας για "κάτι" που αφορούσε το Φορτ Νοξ (εκεί που βρίσκεται ο χρυσός των ΗΠΑ), κάποιοι άλλοι για κάποια κίνηση μέσα στο ΔΝΤ για την αλλαγή της πολιτικής που ακολουθεί το ΔΝΤ και κάποιοι άλλοι για την υποψηφιότητά του απέναντι στον Σαρκοζί.
Το πιθανό συμπέρασμα: Ο Καν σταμάτησε τις στραβοτιμονιές... μπορεί να ζήσει ήρεμα και απλά απολαμβάνοντας τις οικονομίες μιας ζωής...
Ηθικόν δίδαγμα: Μην τρέφετε φρούδες ελπίδες ότι κάποιο από τα σκάνδαλα που αφορούν τους εδώ κατάπτυστους πολιτικούς μας θα φτάσει ποτέ στην επιφάνεια. Μην τρέφετε αυταπάτες ότι τα σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας ήταν και τα μεγαλύτερα... Κάποιο σκοπό είχαν, κάποιο σκοπό επιτέλεσαν...

Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011

Αναβολή ταξιδιού Λαμπρινίδη στην Ρωσία...

Αυτό κι αν είναι αρχή του νέου υπουργού Εξωτερικών κ. Λαμπρινίδη (η επίσκεψη στην Κύπρο δεν μετράει, δικοί μας άνθρωποι είναι), ε; Αναβολή του ταξιδιού του στη Μόσχα. Το ζήτησαν οι Ρώσοι. (Πέρυσι το έκανε ο Δρούτσας, τόσα ήξερε ο άνθρωπος από εξωτερική πολιτική ή τόσα του επέτρεψαν να ξέρει, αλλά και η Μπιρμπίλη πέρσι τον Ιούνιο που ήταν να παραστεί στην υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στη ΔΕΣΦΑ και την GAZPROM). Οι Ρώσοι δυσαρεστημένοι λόγω της μη προώθησης από πέρυσι του σχεδίου που αφορά τον αγωγό φυσικού αερίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη; (τυχαίο; Δεν νομίζω!!). ή με τη βλακεία κάποιου υπαλλήλου του εκεί προξενείου μας που δημιούργησε πρόβλημα για να δοθεί η βίζα κάποιων φίλων του κ. Πούτιν;
Ελλαδιστάν σε όλο του το μεγαλείο!

Οι Ριψάσπιδες, τα ΜΑΤ και οι Πολίτες...

Δεν φαντάζομαι ότι υπήρχαν αμφιβολίες περί του τι θα έβγαζε αυτή η ψηφοφορία στην τρύπα των ποντικών, που κατ' ευφημισμό αποκαλούμε Βουλή. Μόνο ένας είχε το θάρρος να τραβήξει ως το τέλος υποστηρίζοντας τα όσα εξ αρχής είχε θέσει, από το κυβερνών κόμμα.
Οι υπόλοιποι μέχρι τελικής πτώσεως θα ακολουθήσουν την καριέρα του ξεπερασμένου πολιτικάντη. Κάποιοι από αυτούς έλαβαν ήδη τα αργύρια της προδοσίας τους προς τον λαό που τους ψήφισε αναλαμβάνοντας υπουργικούς θώκους, κάποιοι άλλοι με ποιος ξέρει ποιες υποσχετικές συναλλαγές. Γιατί όποιος όντως πείστηκε από τα όσα ειπώθηκαν από τον πρωθυπουργό και τον Υπουργό Οικονομικών μάλλον θα πρέπει να εξετασθεί από ψυχίατρο για το αν έχει σώας τας φρένας.
Λίγο πιο έξω τα ΜΑΤ είχαν αναλάβει να δείξουν την αγανάκτηση των "πολιτικάντηδων"...
Και οι "Αγανακτισμένοι Πολίτες" γεύτηκαν νέα κοκτέιλ δακρυγόνων ενώ μέσα στη Βουλή οι κυρίες και οι κύριοι εκπρόσωποί τους συνέχιζαν τους μεγαλόσχημους κενούς διαξιφισμούς τους...
Όλοι αυτοί οι ριψάσπιδες, που από την πρώτη μέρα σέρνονται στην κομματική τους τάχα πειθαρχία, είναι άξιοι της τύχης που τους επιφυλάσσεται γιατί γελιούνται αν πιστεύουν πως θα γλυτώσουν...
Δεν είναι οι διαθέσεις αυτού του λαού ίδιες με την εποχή που ο μικρός Καραμανλής παρέδωσε την διακυβέρνηση του τόπου και απεσύρθη στον μισθό του σιωπηλού βουλευτού έχοντας συντροφιά την σύζυγό του (αλήθεια θυμάται κανείς το πώς κατάφερε και μπήκε στην Ιατρική και πόσο εύκολα κατάφερε να την τελειώσει;) και τα δίδυμα.
Στην προηγούμενη εκλογική διαδικασία αρκετοί από τα μεγάλα ονόματα της τότε κυβέρνησης βρέθηκαν εκτός Βουλής. Ήταν μια ήπια διαμαρτυρία των ψηφοφόρων αυτού του κόμματος.
Τώρα πια η πλειοψηφία των ψηφοφόρων και των δύο κομμάτων έχει αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη τους. Βρήκαν την κοινή συνισταμένη τους... : την άδεια τσέπη και την απαξίωσή τους. Αντιλαμβάνονται με οδυνηρό τρόπο ότι χρησιμοποιήθηκαν και ότι δεν χωρίζει τίποτε τους μεν από τους δε: μεροκαματιάρηδες είναι είτε είναι αγρότες είτε υπάλληλοι είτε μικροβιοτέχνες είτε έχουν κάποιο μικρομάγαζο. Και οι μεν και οι δε αυτό που ήθελαν ήταν να γεύονται μια καλύτερη ζωή όπως τους την πρόβαλλαν από τα ξεπουλημένα ΜΜΕ: ένα καλό αμάξι, ένα σπίτι σε καλή περιοχή, την επίπεδη τηλεόραση, να σπουδάσουν τα παιδιά τους, να αγοράζουν επώνυμα ρούχα... Κι όλα αυτά, στο όνομα και στην πίεση των μεγάλων αφεντικών, αποφασίστηκε να τους τα πάρουν. Και τους τα παίρνουν...
Τώρα, με πολύ οδυνηρό τρόπο αντιλαμβάνονται όλοι πως, αν δεν υψώσουν το ανάστημά τους, του χρόνου τέτοιον καιρό, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, να αγοράσουν τα απαραίτητα είδη διατροφής, να πληρώσουν τους λογαριασμούς, το δάνειο για το σπίτι).
Συγχωρήστε με, για τον σκληρό λόγο αλλά τόσο σκληρή είναι η αλήθεια.
Η μειοψηφία του λαού, που απαιτούσε κάτι καλύτερο για την παιδεία, για τις κοινωνικές παροχές, για την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών, για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης δεν κατάφερνε να συγκεντρώσει στις διαμαρτυρίες του τόσο όγκο προσερχομένων.
Σήμερα λοιπόν, και που ακόμα η ατμόσφαιρα του κέντρου της Αθήνας δεν έχει καθαρίσει από τα χημικά, θα μαζευτούν πάλι οι αγανακτισμένοι πολίτες. Οι αποφασισμένοι αγανακτισμένοι πολίτες. Γιατί είναι μονόδρομος. Γιατί ο φόβος πρέπει να μετακομίσει στα έδρανα αυτής της Βουλής. Οι πολίτες αυτής της χώρας γεύονται αυτά που ενδόμυχα φοβούνταν. Οπότε δεν έχουν τίποτε να φοβούνται. Το βιώνουν ήδη...

Κυριακή 26 Ιουνίου 2011

Αμερικανιές No2!!!

Εκεί που αναρωτιόμουν πόσο "εκτονωτικός" και "πολιτικάντικος" ήταν αυτός ο ανασχηματισμός, για το αν πιέστηκε από τα ανθρωπάρια (που αποτελούν το δείγμα της εκλογικής νοητικής ικανότητας του λαού) ο ΓΑΠ έτσι ώστε στο καράβι που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ (και που βεβαίως-βεβαίως όλοι οι υπευθυνο-ανεύθυνοι παλεύουν με νύχια και με δόντια για να το βουλιάξουν) να πάρουν κι οι υπόλοιποι καμιά θέση καμαρώτου,  εκεί που αναλογιζόμουν για το πόσο ηλίθιους μπορεί να θεωρεί τους αυτόχθονες κατοίκους αυτού του τόπου ο ΓΑΠ για να κάνει τόσο χοντροκομμένες αμερικανιές, ΕΙΔΑ το φως το "αληθινό": Ο υπαλληλάκος του ΔΝΤ, που σαν ποντικομαμή τρούπωσε σαν υπουργός των οικονομικών της χώρας μας, καθώς και ο άλλος, ο ξάδελφος της Αννούλας, που και μόνο το ότι ερχόταν από την ΠΑΡΟ έπρεπε να μας ψυχανεμίζει για το τι θα ΕΠΑΙΡΝΕ, τοποθετήθηκαν σε κάποια υπουργεία που οσονούπω θα παίξουν σημαντικότατο ρόλο: Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ο ένας, Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων ο άλλος. Σε διατεταγμένη υπηρεσία μέχρι περατώσεως της πορείας αυτού του τόπου που άλλοι έχουν ορίσει...
Για να μην σας στείλω κιόλας να διαβάσετε το θέμα της μη παραίτησης του κ. Ραγκούση στο Olympia.gr.
Και για να μην ξεχνιόμαστε:
« Άρθρο 120 παρ. 4: Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την Βία ».

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

« Άρθρο 120 παρ. 4: Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την Βία ».

Αμερικανιές!!!

Γελάσαμε και χτες!
Το θέατρο του μπουλουκιού της πολιτικής μας ζωής σε όλο του το μεγαλείο!
Οι καρικατούρες των αποτυχημένων πρωταγωνιστών που προσπαθεί όπως-όπως να πάρει μερικές δεκάρες ακόμα από τους ιθαγενείς...
Το αμερικανάκι που σε κάθε του βήμα αποδεικνύει την νοοτροπία που κουβαλάει. Κι όταν ένας άνθρωπος φτάνει στα 59 του χρόνια και εξακολουθεί να πράττει και να συμπεριφέρεται ωσάν η χώρα και το κόμμα να είναι δοβλέτι του, αλλά και η παρέα του και οι επικριτές του να αποδέχονται θώκους ανερυθρίαστα, τότε κυρίες, κύριοι και παιδιά η υπόθεση αυτού του τόπου και η αξιοπρέπεια μας απαιτεί να ακολουθήσουμε τον μονόδρομο της αποκαθήλωσής τους με κάθε τρόπο.
Μετά δε την ανεπίτρεπτη αμερικανιά του να κανονίζει ο πρωθυπουργίσκος της χώρας με το παλιό του φιλαράκι τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κάνουν μια κυβέρνηση σωτηρίας, ΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΙΑΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑ, δείχνει για χιλιοστή εξηκοστή πέμπτη φορά το ποιόν του ανθρωπίσκου.
Και τελικά να καταλήγει σ' αυτή την γελοία παράσταση ανασχηματισμού, που αν μη τι άλλο, απέδειξε για εκατομμυριοστή φορά πόσο ανάξιοι είναι και οι εκπρόσωποι που έχουν εκλεγεί με την ψήφο του λαού... Κότες όλοι τους μόλις μίλησε για ανασχηματισμό, έ; Μπας και κονομήσουν καμιά θεσούλα!
Διαγράψτε τους! Ανθρωπάρια αισχίστου είδους αποδεικνύονται με κάθε πράξη τους! Δεν μας αξίζει τέτοιου είδους αντιπροσώπευση! Μας προσβάλλει και υποτιμά την νοημοσύνη μας, την πολιτική μας σκέψη και την δυναμική μας!
Διαγράψτε τους και αποβάλλετέ τους σαν ξένο σώμα από αυτή τη χώρα!

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

Συμπαντική πρωτοτυπία!!!

Το να παραδίδει ένας πρωθυπουργός (ακόμα και πρωθυπουργίσκος με έξωθεν εντολή) την εξουσία πριν καν του ζητηθεί αποτελεί συμπαντική πρωτοτυπία!
Το να μην ενημερώνει κανέναν από τα πολιτικά πρόσωπα που βρίσκονται γύρω του γι' αυτή του την πρόταση, αποτελεί μια ακόμη καινοτομία αυτού του πρωθυπουργίσκου.
Όποιος δε έχει την ψευδαίσθηση ότι η σημερινή -όντως μεγαλειώδης- συγκέντρωση και οι συγκεντρώσεις των προηγούμενων ημερών τον έφθασαν σ' αυτήν την απελπισμένη κίνηση (να βάλει το πιστόλι στον κρόταφό του χωρίς να του ζητηθεί κιοόλας!) πλανάται οικτρά!
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η μη πλήρης και μαντρική ψ'ήφιση (το να τον ακολουθήσουν δηλαδή οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος στο μαντρί) έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο.
Αλλά αυτό που θα έπαιξε τον σημαντικότερο λόγο, θεωρώ, ότι είναι οι εντολές που έλαβε από τα αφεντικά του.
Έτσι κι αλλιώς, την χώρα μας δεν την είδε ποτέ σαν πατρίδα του που όφειλε να διαφυλάξει τα συμφέροντά της.
Και τα ονόματα που εντέχνως διαρρέουν από τα παπαγαλάκια (Προβόπουλος και Παπαδήμας) δεν σας λέει τίποτε;
Προτείνονται ονόματα υπαλλήλων των ΑΓΝΩΣΤΩΝ μετόχων της Τράπεζας της Ελλάδος! Υπαλλήλων που στις εντολές αυτών των μετόχων και των ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ τους πουλούν τον χρυσό της Ελλάδας και λογαριασμό δεν δίνουν στο κράτος που αυτός ο χρυσός αποτελεί περιουσία του και ρυθμίζει την οικονομική του παγκόσμια υπόσταση!
Οι υπουργίσκοι, οι βουλευτίσκοι αυτού του κόμματος τι θα κάνουν; Οι υποστηρικτές αυτού του κόμματος τι θα κάνουν; Οι άλλοι, αυτοί που δέχτηκαν την πρόσκληση να γίνουν επίσημα συμμέτοχοι της προδοσίας; 
Αυτοί οι εκπρόσωποι του λαού, αυτοί που υπέκλεψαν την ψήφο του με ψευτιές και παραμένουν στις καρεκλίτσες του κοινοβουλίου και φθάνουν στην γελοιότητα να βάζουν κάγκελα γύρω τους για να προστατευθούν από τον λαό!
Η παραμονή του κόσμου στις πλατείες με τα γέλια και τα τραγούδια είναι πια δρόμος χωρίς γυρισμό, αλλα απαιτείται οι προτάσεις πια, αυτές που παίρνονται με απόλυτα δημοκρατικό τρόπο, να συγκεκριμενοποιηθούν. Να αποκτήσει και πάλι η πλατεία Συντάγματος το ρόλο στον οποίο οφείλει το όνομά της. Κάποιοι άλλοι είχαν στηθεί εκεί πριν από χρόνια και απαιτούσαν το αυτονόητο. Ήρθαν πάλι οι χρόνοι και οι καιροί για να πράξουμε το ίδιο. Όχι μόνο για το μνημόνιο και τις συμβάσεις... Θυμηθείτε: με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να γίνουν οι αλλαγές που επιθυμούν τα όρνεα στα άρθρα του Συντάγματός μας! Θυμηθείτε: Συγκεκριμένες προτάσεις χρειάζονται όχι κριάρια για να ηγηθούν  αυτής της αγανάκτησης γιατί, φίλοι μου, αυτό το κριάρι, όποιο κι αν έρθει, δεν θα είναι για να μας οδηγήσει στο μαντρί αλλά κατευθείαν στο σφαγείο!
Θυμηθείτε: Είναι η ευκαιρία: Η Ευρώπη, η Γη των Λαών και όχι των Ηγεσιών και των Κερδοσκόπων! Συνεννόηση με τους άλλους πολίτες, μαζικές κινήσεις και αντίσταση όχι σπασμωδικά, όπως κάνανε μέχρι τώρα τα συνδικάτα, τα σωματεία και δεν ξέρω ποιοι άλλοι. Οι λαοί αυθόρμητα, χωρίς μπροστάρηδες έτσι ώστε να μην είναι αντιμετωπίσιμη αυτή η αντίδραση από τους boys και τις αναλύσεις τους!